twee

Na jaren een kamer voor mezelf te hebben gehad, was het even wennen om in Lausanne een kamer te delen met 3 anderen. Ook in diverse Aziatische landen deelde ik de meest ongure slaapvertrekken met 1, 2 of soms wel 10 anderen. Daarom zie ik het als pure luxe om in een kamer te slapen waar je zo hard mag snurken als je maar wil, en met het licht kan knipperen en iets kan eten zonder het te moeten delen.
Sinds een week heb ik er echter weer een kamergenoot bij. Gelukkig praat zij wel Nederlands, heeft ze geen rare eetgewoonten en gaat ze niet halverwege de nacht slapen.
Heel gezellig!
(We zijn ons ook aan het bekwamen in Mahjongg Garden.)



Een paar weken geleden reisde ik met de trein. Het was een halve wereldreis, er was ook een bus bij betrokken. Op de terugweg stroomde de trein vol met voetbalsupporters. Nederlanders vooral, die heel blij waren dat 'we' hadden gewonnen. Ze liepen heel luid 'SSSST' sissend door de stiltecoupe, naar mijn coupe. Het was al laat en ik zat in mijn eentje en ik hoopte heel hard dat ze niet bij mij zouden gaan zitten.
Valse hoop natuurlijk, want er waren ongeveer 7 lege stoelen om mij heen.

Twee uur later stonden we nog steeds stil omdat een paar idioten een conducteur bewusteloos hadden geslagen in een andere trein. De voetbalsupporters deelden hun tas vol blikjes Heineken met me. Ze waren heel vrolijk en heel aardig.
Weer wat geleerd! Niet alle voetbalsupporters zijn nare mensen!