Postbode

Weekend is altijd fijner als je hebt gewerkt. En dat heb ik. Sinds afgelopen dinsdag mag ik mijzelf postbode noemen. Nou ja, eigenlijk hulpkracht postbezorger, maar een kniesoor die daarop let! Feit is, dat ik met oranje jas en oranje fietstassen alle leuke NUON brieven, blauwe enveloppen, Kampioenen, loonstrookjes en felicitatiekaartjes kom bezorgen in Fenteler.


Het is een topbaan! Want de grootste uitdagingen die ik tegenkom zijn brievenbussen die zijn dichtgestopt met een bezem (Het lijkt er althans op. Misschien willen ze geen post?) en namen die niet bij het adres horen.



Het Wijkcentrum ligt op mijn route en bij het Wijkcentrum staat de koffie altijd klaar en aan gesprekonderwerpen geen gebrek. De schilders van vorige week, of Gooische Vrouwen, of het neefje van de buurvrouw van de barvrouw, en ga zo maar door! Het houdt niet op!

Bij het Wijkcentrum voel ik me een heuse Nijkerker, vooral als ik weet te vertellen dat het geboortekaartje dat ik net bij hun heb bezorgd 'van daar bij de snackbar' is. Hoe ik dat dan weer weet? Omdat ik daar elke dag 15 kaarten bezorg, daarom! En anders wel omdat er een ooievaar in het raam is gevlogen, en er ook nog eentje buiten staat, met een naambord aan z'n snavel.

Nog even iets heel anders, namelijk een regelmatig terugkerend gespreksonderwerp in Huize Klapwijk: Wie is de Mol? Wij denken Anniek! Ze doet wel heel onschuldig en blond, maar ondertussen...!

Tweede vraag. Hoe maak je nou van Wordpress je eigen site?

Adieu!