Monday, April 14, 2008

Dan Baumann

Waarom ga je terug naar Lausanne?

Mis je je familie en vrienden niet, en Nederland?

Waarom zou je dat opgeven voor YWAM?

Waarom wil je de zending in?

Ben je zo'n superchristen, dan?


Zondagavond in Lausanne. Een grote groep mensen, voornamelijk jongeren van Aziatische afkomst, verzamelt zich in de samenkomstruimte van YWAM. Het was een mooie lentedag, en de zon schijnt nog steeds. Toch is er reden om deze avond binnen door te brengen: de komst van Dan Baumann.
Deze typische Californier, gebruind en laidback, aanstekelijke lach, is gekomen om (een gedeelte van) zijn niet zo voor de hand liggende levensverhaal te vertellen. Eerst vertelt hij over zijn oudste zus, die op 19-jarige leeftijd van Hawai naar Nepal vertrok, en daar YWAM Nepal heeft opgericht. Over zijn jongste zus, die met man en kinderen in Noord-India woont. Over zijn ouders, die zich realiseerden dat als ze hun kinderen nog eens wilden zien, ze ook maar een DTS moesten gaan doen!

Dan vertelt hij over zijn eigen leven.
Van begin tot eind heeft hij zijn publiek in de ban. Hij neemt ons mee in zijn verhaal: van diepe ellende tot geweldige overwinning. Hij krijgt het voor elkaar om de hele zaal te laten lachen om zijn ervaringen in de gevangenis, en een moment later diep onder de indruk van Gods goedheid te laten zwijgen.
En toch is hij echt: hij speelt geen toneel, hij gebruikt geen trucs om onze aandacht te houden. Zijn verhaal is zijn leven.

Deze YWAM'er werd na een bezoek van 2 weken aan Iran opgepakt en mishandeld, en vervolgens in de gevangenis gezet. 9 weken zat hij daar, tot hij werd vrijgelaten dankzij de connecties met Zwitserland, waar zijn vader is geboren.

Het thema van de avond is 'missions'. Dan benadrukte het meerdere keren: missions comes from the overflow of intimacy with God. "De zending" is geen plicht, geen verwachting, geen must. Het is jouw reactie op God's oneindige liefde voor jou.

Wat het meeste indruk maakt op mij, is wat hij vertelt over het moment dat hij in de rechtszaal staat, op verdenking van 2 misdrijven waar de doodstraf op staat: zendeling zijn, en spionage.
Wanneer de rechter hem vraagt waarom hij in Iran was, staat hij op een letterlijk levensgevaarlijk kruispunt. De waarheid spreken, waar hoogstwaarschijnlijk de dood op volgt? Of liegen, en hopen het er levend vanaf te brengen?
Zijn besluit is radicaal: voor een uur lang praat hij, zonder ook maar iets achter te houden. Hij is een zendeling, en daar staat de doodstraf op. Maar wat hij zich heeft gerealiseerd gaat zoveel verder dan dood of leven: het gaat om God! Hij leeft niet voor een leven op aarde, en ook al nemen ze zijn leven af, ze kunnen hem niet Gods liefde afnemen. Hij is vrij!



Wat kan ik hier nog aan toevoegen?



Let worship be the fuel for mission's flame
We're going with a passion for Your name
We're going for we care about Your praise
Send us out

Let worship be the heart of mission's aim
To see the nations recognise Your fame
'Til every tribe and tongue voices Your praise
Send us out

You should be the praise of every tongue
You should be the joy of every heart
But until the fullness of Your kingdom comes
Until that final revelation dawns
Send us out

Matt Redman - Mission's Flame

4 comments:

Waterlove said...

Lieve Ruth!
mijn journey zit er al weer bijna op. Mooi verhaal!
liefs en een hele dikke knuffel!

Anonymous said...

Mooi geschreven!

XX

Cor said...

Wauw!

Anonymous said...

he ruth! ben ene beetje aan het lezen geweest op je blog!!
mooie dingen man! je maakt vast veel situaties en verhalen mee waarbij je even flink stil word gezet...gaaf om te lezen...
God is goed!!
't beste daar!
liefs nelleke