(Dit is Katie met haar pakket.)

Deze week gaat het over "Destiny by Design". Dat betekent zoiets als: als je erachter komt wat jouw design is, dan weet je ook zo'n beetje je destiny.
Vanmorgen hebben we ons eigen design gekleid. Na afloop werd Eric's fort aangevallen met de brandende pijl van Leon, en werd Eve's prinses geroosterd op Yi Rang's vuur.

Gisteren en vandaag is half Korea gearriveerd, teruggekomen van hun outreach. Dat heeft me doen besluiten om iets meer te integreren in de Koreaanse wereld. Een ouder iemand spreek je aan met "Onni", en als iemand je naam noemt reageer je met "Wehh?"
Je zet ook Ah of Jah achter een naam. Ji Seon wordt bijvoorbeeld "Ji Seon Ahhh!!" (ik weet niet zo goed wat Chung Ah dan wordt.)
Van Yi Rang heb ik een Koreaanse naam gekregen: Ppi Ppi Guk. Ik ben vernoemd naar een Koreaanse heldin, en mijn achternaam is Guk omdat het net zo onuitspreekbaar is als mijn officiele achternaam (op de 1 of andere manier weten ze er altijd iets bizars van te maken..."Klep Wietsjk" ofzo).
Daarbij heb ik ook een Chinese naam gekregen: Li Row (dat betekent Beauty & Gentleness) en mijn Canadese middle name is nog in de maak, omdat iedereen er 1 heeft behalve ik.

We hebben gistermiddag een hele lijst met waarschuwingen gekregen voor onze tijd in India. Wanneer we die opvolgen betekent dat dat wij vrouwen met gebogen hoofd en gekleed in de nationale kledij over straat gaan, zonder oogcontact te maken met mannen, we raken andere mensen zo min mogelijk aan, en vooral geen hoofden of voeten, we eten alles wat mensen ons aanbieden, we eten niet met onze linkerhand, meisjes mogen in de jongenswagon in de trein gaan maar niet andersom, anders worden ze in elkaar geslagen (door de vrouwen ja), en we wijzen niet met onze vinger of onze voet naar iemand.

Vorige week donderdag heb ik een hele dag doorgebracht in het ziekenhuis. Eerst een laatste controle voor mijn schouder (is in orde!), en 's middags uren gewacht in de vaccinatiekliniek. Maar nu weet ik zeker dat ik geen typhus, Hepatitis A, tetanus, dyfterie en nog wat meer dingen zal oplopen.

Over precies een week gaan we naar India! Aangezien de basis nu uit zijn voegen barst van de hoeveelheid mensen, en omdat we steeds meer bezig zijn met voorbereidingen, kan iedereen niet wachten om te gaan.
We nemen een laptop mee, maar we weten niet waar en wanneer we internetverbinding hebben (waarschijnlijk niet in de Himalaya, just so you know)

Ik zal jullie in elk geval zo veel mogelijk op de hoogte houden!