Vorige week zaterdag zat ik na een spannende reis van Lausanne naar Basel (telefoon leeg - geen geld - bankpasje stuk - 3 conducteurs) in de beroemde Van Slooten Bus. Ik kon meerijden met de half More (Fokko, Wouter, Famke, Maaike), onderweg kwamen we Menno en Yvonne tegen en we zagen zelfs Nathan en Ilse nog langsscheuren.
Hoe dichter we bij Nederland kwamen, hoe meer ik Zwitserland miste. Ineens realiseerde ik me dat ik op twee plaatsen tegelijk wilde zijn: thuis, en thuis.
Hoe dichter we bij Nederland kwamen, hoe meer ik Zwitserland miste. Ineens realiseerde ik me dat ik op twee plaatsen tegelijk wilde zijn: thuis, en thuis.
soms zit het in een liedje
soms zit het in een geur
(...)
en de heimwee
is als een ondergrondse beek
je ziet het niet
maar je hoort het water stromen
heimwee kom als een dief in de nacht
onverwacht in onze dromen
(...)
want hoe verder je van huis bent
hoe beter je 't ziet:
al die stukjes van jezelf, die je achterliet
iedereen draagt z'n huis mee in z'n hart
iedereen...






2 comments:
Ruth!! hoe herkenbaar!!! overal thuis en altijd heimwee....
ps en wat een mooie bruid!!:)
Heeej Ruth!
Mooie verhalen en foto's! Jij hebt zo'n weblog waar ik steeds van moet grijnzen.:-)
Hebben je wel gemist, hoor, op - een eindelijk zonnig - Flevo (laatste keer LL, snifte hij zachtjes)!
Enjoy India en Nepal!
Post a Comment